We zijn begonnen!

Dat fluisteren we elkaar in de oren als we elkaar tegenkomen op de trap in het Parktheater. Zo’n dierbare gelegenheidsvriend. ‘We zijn begonnen’. Het is ons startsignaal. Zomaar drie woorden. Een constatering van feiten. Maar wat heerlijk om te horen elk jaar weer!

Want oh wat een feestweekend was het weer hier in Lampegat. Afgelopen zaterdag was het feest der feesten: het Federatiebal in het Parktheater. Met een van de hoogtepunten het afscheid van de oude Stadsprins en de entree van ‘de neie’. We mogen StadsPrins Ben d’n Urste en zijn gevolgmet veel rook en bombarie verwelkomen. Voordat het zover is kom ik hier en daar weer vele oude bekenden tegen. Altijd een gevoel van thuiskomen in dat warm bedje van Carnaval in Lampegat. Ik zie veel bekende koppen, oude en nieuwe pekskes, veel theemutsen, veel tralala en hoempapa. Orignele acts, waar ik bij stil sta en waar ik echt blij van wordt. De moeite die mensen nemen, origineel en hilarisch. Geen kant en klaar pakje uit een zakje, maar bij elkaar geraapte frubelaria en andere toestanden. Heerlijk genoten van de pindaverkopers met matje en al, de pleegzusters met kwaliteitswijntjes van de Sligro aan het infuus, de waarzegsters met discreet kamerscherm voor al uw consulten, gekke struisvogels… U had er bij moeten zijn, zal ik maar zeggen!
Ik had Madam Caratski bij me, een blonde zwartharige waarzegster. Een import Brabo uit Grunninge en lieve vriendin. Ik zei nog vantevoren ‘ik ga denk ik wel veel bekenden tegenkomen’ mmm dat was dus een vette understatement. Ik was steeds het kwijtmeisje, Tja, dat was niet zo gezellig van mij… vanaf hier nog een dikke knuffel voor haar.
De volgende dag op zondag is het Prinsreceptie. Alle leden van de carnavalsverenigingen -die niet in het PSV stadion zaten- waren aanwezig om kennis te maken met de Stadsprins.  Ik vind het zo’n bijzonder gezicht al die interpretaties en verschillende culturen van die verenigingen. Prinsen, raad van elf, narretjes, dansmariekes en blaaskapellen.
Het lijkt heel folkloristisch. Met carnaval is niks wat het lijkt, want ouderwets en folklore is maar schijn, carnaval in Lampegat is net als Eindhoven zelf vernieuwend! Ik herken twee mannen van de de boerenbruiloft website. Het bruidspaar van dit jaar: Nelis en Franske. Natuurlijk zijn homostellen  in het dagelijks leven heel normaal. Maar voor zo’n traditioneel intsituut als de Boerenbruiloft, vind ik het erg stoer. Op carnavalsdinsdag toch een feest voor de wat ouderen; sjieke boereninnen met (nep)bontjes en deftige boeren in jacquet.  Een goed begin op weg naar de voorbereiding van de verkiezing Lampegat Roze Zaterdag in 2013.   Ik heb wel wat metdiversiteit en ondersteun dit iniatief van harte en daarom ga ik vanavond mee met het vrijgezellenfeest van de boeren en de boeren! Het lijstje van de kroegentocht ziet er veelbelovend uit! Ik heb er zin an!
Aan het einde van de Prinsreceptie wachten we op de entree van het Pieleke van dit jaar, Maquinarius, de vorige Stadsprins. Hij is uitgedost als Bob de Bouwer met zijn gevolg als hamer, spijker, en ander ijzerwaar. We nutten er nog een of meer met z’n allen in de foyer en mijn gezelschap trekt een deurtje verder richting de Stadspaviljoen. Ook al zo’n fijn Feestpaleis. U raadt het al, het was weer een fijn en gezellig samenzijn tot in de late uurtjes!
Voor de gewone burger duurt het nog een week voordat deze carnavals-waanzin begint. Doet u het vooral rustig aan, want het vergt wel enige inspanning van uw lichaam, deze feestmarathon. Wij warmen Lampegat alvast voor u op.
Wij zijn al begonnen!
Ik had mij nog niet aan u voorgesteld? We kennen elkaar toch al van vorig jaar? In het andere geval aangenaam: ElluhZelluf, Lampegatterinneke op die andere 359 dagen van het jaar beter bekend als Ellen Schoumacher.
Ik ga weer net als vorig jaar tot en met aswoensdag schrijven over dat andere carnaval. Voor wie wil weten wat er nog meer gebeurt verder weg van uw stamkroegje.  Waarschijnlijk vermaakt u zich prima op het dansricheltje met uw pilske, zweetpakje en sambaballen. Maar er is meer… lezen dus! (of check voor de voorpret mijn gastblog van vorig jaar).
Tor ziens aan de bar, achter de bar, naast de bar en in de tent natuurlijk!

 

Reageer, maar met respect.