Verliefd met carnaval…

Eerder verschenen op  Eindhoven Dichtbij 13 feb 2012.

Elk jaar met carnaval word ik een beetje verliefd…
op een man die ik vaak daarvoor niet kende,
een man die je niet alleen hebt, maar deelt met je bekenden.
Omringd door zijn Gevolg, protocol en zijn muzikale bende.

Elk jaar met carnaval word ik een beetje verliefd…
verliefd op zijn veren, zijn stralende lach en zwierende cape,
de man die zijn scepter zwaait en de mensen in de wangen kneep.
Toen  hij zijn entree maakte was heel Lampegat in zijn  greep.

Elk jaar met carnaval word ik een beetje verliefd…
Op de balustrade schud ik zijn hand en  koester zijn medallie.
Mijn hart maakt een sprongetjes als ik m daarna weer zie.
Ziet hij mij ook? Ik zwaai, hij lacht, maar echt weten doe ik t nie.

Elk jaar met carnaval word ik een beetje verliefd.
het is een beetje een komen en gaan met dat liefdesgevoel,
ben je net gewend en dan laat diejen Ben weer de boel de boel.
Wie zaterdag op het Federatiebal was weet precies wa’k bedoel…

Elk jaar met carnaval word ik een beetje verliefd
klokslag twaalf uur was t weer zover, ik keek omhoog.
Mijn geliefde Ben verdween…  ik  hield t niet meer droog.
Maar zag snel daarna dn Twidde als mijn nieuwe hartedief!

X van een Lampegatterinneke…

Reageer, maar met respect.