Tradities in Lampegat zijn de nieuwe innovaties!

Eerder verschenen in Licht op Eindhoven februari 2013 

Als rasechte Lampegaterinneke krijg ik vaak vragen over carnaval in Eindhoven. ‘Wat trek ik aan?’ ‘Waar moet ik naar toe?’ ‘Wat mag ik niet missen?’ Dat lijken eenvoudige vragen, maar niet in Eindhoven. Het Lampegatse carnaval is, net als haar stad, steeds in ontwikkeling. Een polonaise en kakofonie van mooie ideeën met kleurrijke mensen. Carnaval in Eindhoven is in beweging; het wordt steeds opnieuw uitgevonden. Dat is wat verwarrend voor de carnavalstoerist, maar voor ‘Lampegat de Gekste’ is dat heel gewoon. Die weten niet beter dan dat alles anders, beter, sneller en vooral leuker wordt.
Carnaval in Eindhoven is vooral ook de mens. Een echte Lampegatter laat zich niet dirigeren, niet vertellen hoe zij hun feestjes moeten vieren. Daar zijn ze te eigenwijs voor, daarom ontstaan nieuwe tradities spontaan en zonder regie van opper-feestmarketeers. Als deze kleine feestjes worden opgemerkt worden ze opgeslokt en geadopteerd door de Federatie Eindhovense Carnaval. Natuurlijk; een mooi feestje zou voor iedereen toegankelijk moeten zijn, maar dat haalt wel de charme er van af.

‘Van rebel tot establishment’ zei ik ooit tegen een Stadsprins. Was dat een compliment of een prinsensteek onder water? Hij vierde al jaren zijn eigen feestje en dat was bijzonder, hilarisch en vol kleine charmante tradities. Nu is het een vast onderdeel van het Lampegatse carnaval. Toch jammer. Net als een andere Stadsprins die ooit met z’n vrienden een carnavalsvereniging had die maar één dag bestond. Helaas is ook dat leuk feestje verdwenen.

 

Verplichtingen
Een Lampegatter is een beetje wars van verplichtingen, maar vooral ook van conformisme. Liever vieren ze hun feestjes buiten de geijkte paden en niet zoals het wordt voorgeschreven. Daarom ontstaan er nieuwe initiatieven. Zodra het ‘establishment’ wordt grijpen ze terug naar ‘rebellie’ en zo vernieuwen zij zich steeds.

Ikzelf hou wel van tradities. Dat is wat voor mij carnaval in Lampegat maakt. Persoonlijke ontmoetingen, vol met rituelen en tradities. Onzinnige tradities die je carnaval compleet maken en daarom juist zo zinvol. De uitreiking van de Gouden Kauwgombal. De inspectie van de biertank. Port drinken op dinsdagmiddag. Oeverloos ‘ouwehoeren’ op de trap van het Parktheater. Oud Stadsprinsen de hoge hoed ontfutselen. Op je tamboerijn slaan op een podium. Een Amaretto drinken op weg naar het Stadspaviljoen. Sommigen brengen zelfs de Stadsprins ontbijt op bed. Ik ben benieuwd welke tradities er dit jaar weer bijkomen. Elk jaar maken we weer nieuwe herinneringen, die de rest van het jaar gekoesterd worden.

Bezinning
Carnaval is oorspronkelijk bedoeld als een spiegel om tot bezinning en inzicht te komen met de carnaval vierende mens als nar verkleed. Dat zie je terug in de optocht. Daar worden alledaagse thema’s op de hak genomen. Om ons aan het denken te zetten. De Lampegatse afspiegeling van de maatschappij geeft mij in ieder geval hoop voor de toekomst!

In november mocht ik getuige zijn van de oprichting van CV NieHaals. Jonge mensen die besluiten samen een carnavalsvereniging op te richten. Daar gaat mijn carnavalsminnend hart harder van kloppen. CV NieHaals heeft een echte prinses, een raad, een hoofdbestuur èn een carnavalskraker gezongen door Dolle 3S en de Tony’s! Ik ga ze zeker opzoeken in hun Residentie ‘t Lempke.

Iedereen weet dat het Stratumseind één van de grootste en langste ‘barstreet’ van Europa is. Met carnaval is het overal bal daar. Overdag dweilen van kroegje naar kroegje. Vooral op zondagmiddag tijdens het kapellenfestival is het goed ‘Dweilen met de kraan open’. Maar ‘s avonds is voor de echte carnavalsvierder op het Stratumseind weinig te halen. Geen echte carnavalsmuziek en veel mensen die een heel andere interpretatie van carnaval hebben. Maar op de maandagavond is er het Lampjesbal in Café Thomas. Een nieuw initiatief van jonge Lampegatters die carnaval met de paplepel ingegoten kregen. Een echt carnavalsbal dus op het Stratumseind. Hoe mooi.

Totaal lekker rebels een stukje verderop op het Stratumseind bij Repelsteel is Thunder Dommel. Een technoparty tijdens carnaval. Vier dagen lang! Dat kan alleen in ‘Eindje’ denk ik dan. Dat is zo wars van alles, dat ik daarvoor alleen maar respect kan hebben. Net als het feest ‘Hakkuhgat’ in Dynamo aan het Catharinaplein. Het is even wennen, die diversiteit in Lampegat, maar carnaval zal zeker blijven bestaan als het aan de jeugd ligt. Zij maken hun eigen tradities en bouwen hun eigen feestjes.

Met carnaval is iedereen gelijk. Elk jaar weer is het een warm weerzien met mijn ‘gelegenheidsvrienden’ zoals ik ze graag noem. Die andere dagen van het jaar komen we elkaar tegen tijdens één van de vele feestjes in Eindhoven. Dan knikken we naar elkaar of drinken er een samen. Halen herinneringen op aan ons Lampegat. Eigenlijk is carnaval een prima periode om te netwerken. Je leert elkaar kennen als mens, je praat niet over zaken of wat je voor elkaar kunt betekenen. Geen geregisseerd netwerk format. Je hebt gewoon plezier en je mag elkaar… je vat er nog een! De gunfactor is in ieder geval de rest van het jaar gewaarborgd.

Het ‘Pekske’
Wat je aan moet met carnaval? Elke stad heeft zijn eigen traditie als het om de kleuren of kleding gaat. De kleuren in Lampegat zijn het Federatieve oranje en blauw. Die kleuren kom je wel hier en daar tegen, maar niet elke Lampegatter draagt een gebreide shawl in die kleuren (zoals in een ander niet nader te noemen stad).

Het ‘Pekske’ is heel belangrijk in Lampegat! Al weken of maanden zijn de Lampegatters bezig met hun Pekske. Er zijn zelfs speciale naaiclubjes. Zij hebben het lijmpistool en het gebruik van veel glitterstenen geïntroduceerd in Lampegat. Andere carnavalsvierders herkennen je aan je Pekske, je attribuut, trompetje of je pruikje. Vooral volhouden dan word je Pekske jouw eigen traditie! En naai gerust elk jaar een nieuwe gadget op je jas. Eigenlijk mag je in Lampegat alles aan. Origineler en carnavalesker zijn de Pekskes die een verhaal vertellen. Maar vooral die zeggen dat niets moet!

Tot slot
Voor wie nu nog niet weet waarheen te gaan en wat zeker niet te missen: zet dat vraagteken uit je hoofd dat je ergens ‘moet’ zijn en dat je ‘iets’ zou missen. Laat Lampegat je verrassen. Laat je verwarmen door de tropische gevoelswarmte van Lampegat. Maak je eigen tradities. Luister naar de muziek en ga daar waar je voeten je brengen. Ontmoet andere Lampegatters in de polonaise en heb het fijn. Meer is er niet.

ElluhZelluf is het carnavaleske alter ego van Ellen Schoumacher. Geboren en getogen in Lampegat.  Van 1998 tot 2009 was zij ‘Prinses EL van ut Lampegat’. Met haar Hofdames de Dora’s vormde zij in die periode een bonte roze inktvlek samen met vele andere Lampegatters.

 

Bekroond met een ‘Ridderke van de FEC’ nam zij tijdens een receptie op de Markt afscheid met de woorden “en nu gaan we weer gewoon een biertje drinken” en werd zij ElluhZelluf. Eerder schreef ze op online media over carnaval in Lampegat.

 


Door carnavalreporter ElluhZelluf

Reageer, maar met respect.