Over pekskes, paardjes en hertjes…

Eerder verschenen op Eindhoven Dichtbij 17 feb 2012

Je leest in de aanloop naar carnaval veel over verkleed gaan, carnavalwinkels, naaiclubjes, brandveilig textiel, pailletjes en glitterstenen. Ja mensen ik bedoel HET PEKSKE zoals we dat in Lampegat noemen. Een heel belangrijk onderwerp dat iedereen bezig houdt de dagen voor carnaval.

Sommigen beginnen er al maanden van tevoren aan. Kopen stoffen in het buitenland en gaan in groepsverband meditatief samen lovertjes naaien op de meest waanzinnige stoffen. Anderen trekken hun comfortabele jas aan dat al 30 jaar dienst doet. Elk jaar komt er een speldje bij en worden er nieuwe curryvlekken op gemorst.

Lampegat heeft geen echte traditie wat het pekske betreft. Andere steden lopen met kant en lampekappen rond, hebben steevast een kiel aan met gekleurde shawl om of doen aan een clowntjes dag. Neen; van dat alles niets in ons Lampegat. Iedereen doet gewoon lekker aan waar ie zin in heeft. Dat is zo mooi ook aan onze stad. Dan is er ook veel te zien op straat. Iedereen doet op zijn manier ‘zijn ding’.

Diversiteit ja, ook met carnaval. Zijn er normaal 158 nationaliteiten in onze stad, met carnaval lijkt het wel of het er duizenden zijn! Lampegatters allemaal in hun eigen uniekheid. Samen vormen zij een bonte stoet van mensen die allemaal zo hun best hebben gedaan om er carnavalesk uit te zien. Met de juiste attributen om de act helemaal kloppend te krijgen. Ik word er blij van!

Gister was ik in het Beursgebouw waar het Concert Carnavalesk plaatsvond. Ik raakte aan de praat met een ‘circusdirecteur’. Prachtig Pekske! Ik was ook onder de indruk van de staf die de directeur bij zich droeg. En natuurlijk zat er een verhaal achter. Want wat is een Circusdirecteur zonder paardje?

Op zoek naar een echte Lippizaner (u begrijpt dat een echt paard  niet mee de kroeg in kan, paard in de gang toestanden etc) werd een alternatief gevonden in een miniatuur bruin peerd. In de aanbieding notabene! Maar met de verf en de speciale lijm, werd het toch nog een flink prijspaardje! Het resultaat mag er zijn. Haar Lippizaner prijkt op de staf met een gouden pluim tussen de manen. Gister won zij er de eerste prijs mee bij de verkiezing van het mooiste Pekske.

Carnaval in Lampegat zit vol mooie verhalen over pekskes en attributen. Spreek ze gewoon aan, vraag aan de Lampegatter naast u in t cafe of bij de optocht hoe ze aan hun pekske komen. Gegarandeerd een mooi verhaal voor aan de toog!

Ikzelf heb voor derde jaar op rij dezelfde jas aan. Mijn verhaal? Een zelfgeborduurd hertje op mijn rug. Die Bambi (CV het Zatte Hertje) is mijn symbool voor alleen carnaval vieren na jaren met roze gevolg en alles wat daarbij hoort. In 2009 heb ik er een borduur tennis arm aan overgehouden. Zo gaan die dingen met pekskes… (als je te laat begint)

Dit jaar plak ik mijn nieuwe 2012 BorrelBel embleem op mijn jas en ben ik er weer klaar voor!

Reageer, maar met respect.