Last stop: CV Wilhelmina i.o., alle ballen verzamelen!

Hier stap ik uit de bus en besluit om te blijven plakken. Ik neem mijn spulletjes mee en ga snel naar het vertrouwde cafe, waar het met carnaval altijd een beetje thuiskomen is. Een afzakkertje voor het naar huisgaan, pruikjes en pekskes ruilen; ik kom er altijd wel bekenden tegen.

‘De Witte’ is de 20e Prins Bock d’n Urste. Verhip, ik hoorde dat ie niet zo goed in praten is, maar zingen gaat hem heel erg goed af! Maar liefst drie keer wordt zijn lied ten gehore gebracht en luidkeels meegezongen in de zaal. Gezellige boel altijd daar.
De vereniging is nog steeds in oprichting, ook al zijn ze aan hun 20e Bock toe. De oorsprong van de Bock hangt bij Michel om z’n nek, een setje geiteballen gegoten in plexiglas, zo simpel kan het leven zijn.  Hoe ze op het idee van de theemutsen gekomen zijn? Geen idee, het is nou eenmaal een klein beetje een anarchistisch Clupke, dat zich niet zomaar conformeert. Maar ook hier wordt men wijzer en sluipen er steeds meer tradities in, die een vaste plek hebben gekregen in de Lampegatse Carnavalsagenda. Zoals het Up en Down feest, het Prinsenbal, inspectie van de biertank, Prinsen eregalerij, huldiging van de bijna stadsprins,   en zo nog wat ludieke activiteiten. Het allereerste Leste Lempke hing aan de lantaarnpaal op het Plein. Die traditie is verhuisd naar de Markt.
Het is ook hier dat de heruitreiking van de Gouden kauwgombal 2006 plaatsvindt. Een traditie dat zijn oorsprong vond toen iemand op het herentoilet bij Cocagne zei “zo, even mijn kauwgombal vrij laten”. Vanaf toen wordt elk jaar op carnavalsvrijdag in diezelfde wc onder veel vertoon met bijval van een kapel, publiek etc de Gouden Kauwgombal uitgereikt. Maandag had de Dunne had even niet goed opgelet en zo kwam het dat ik ‘m kreeg van een zekere iemand en de hele dag om heb gehouden. Voor een dagje was ik een vrouw met ballen!  Met 6 man/vrouw zijn we de wc ingedoken en na een tovertruuk heb ik ‘m uit mijn hoge hoed gehaald en oh wat was die man blij met zijn Bal! Hij was al in paniek naar huis gefietst om dat ding te zoeken. Zonder succes uiteraard. (weer een typisch geval van het gaget nergens um!)
Na het feesten nog een afzakkertje genomen met mijn ‘postbode met verdacht pakketje’… wat is carnaval toch een leuk feest!
op de foto Edwin de gelukkige Gouwe Bal van 2010.

Reageer, maar met respect.