laatste Estafette interview Diversiteit

Een poosje geleden kreeg ik een Estafette stokje aangereikt, ik was de laatste uit een serie interviews met Eindhovenaren en hoe zij met diversiteit omgaan.

Bron: website Gemeente Eindhoven
publicatiedatum 27-10-10

hieronder het resultaat van dit interview:

Hoe wordt er in Eindhoven eigenlijk gedacht over diversiteit? Om daar een beeld van te krijgen en om mensen eens stil te laten staan bij vraagstukken rond diversiteit wordt iedere zes weken een estafette-interview geplaatst. Wanneer het interview is afgerond, mag de geïnterviewde bepalen aan wie het stokje doorgegeven wordt. Zo komen kriskras door de hele stad mensen aan het woord over diversiteit. Deze keer is het de beurt aan …

Ellen Schoumacher

Mijn naam is Ellen Schoumacher. Ik ben 45 jaar, alleenstaand en geboren in Eindhoven. Ik heb een volwassen dochter van bijna 28 en was dus destijds een tienermoeder. Ik heb 20 jaar gewerkt bij een groothandel in woningtextiel in Valkenswaard als medewerker marketing, communicatie en PR. In 2004 heb ik voor de helft mijn werk opgezegd en ben ik een massagepraktijk begonnen met een spirituele inslag, en ben ik workshops en lezingen gaan geven. Na een burn-out heb ik in 2009 een sabatical jaar ingelast om mijn leven te resetten en mijn werkelijke passie te gaan ontdekken. Ik heb deze tijd goed benut en ben toen uitgekomen op sociale dingen. Tegenwoordig ben ik vooral bezig met deel te nemen aan initiatieven in de stad en met mensen in beweging te zetten. Ik heb een hoog associatief vermogen en ben goed in linken leggen tussen mensen en situaties en in het vanuit oplossingen denken. Ik zie mezelf als een netwerker en bruggenbouwer.

1. Als je in het woordenboek het begrip diversiteit opzoekt, dan staat daar “verscheidenheid”. Maar met die betekenis weet je nog niet veel meer. Misschien geeft iedereen zijn eigen interpretatie aan die begrippen. Wat verstaat u persoonlijk onder het begrip diversiteit?

Ik ben helemaal niet met diversiteit bezig, ik bekijk de mensen vanuit hun mens-zijn, niet vanuit hun achtergrond. Ik zie de maatschappij als een verzameling van wisselende social tribes rond wisselende belangstellingsvelden, en de mens vanuit zijn eigen individuele existentie, en ik vind iedereen gelijk. In mijn familie grappen we wel eens dat ik een “nep Indo” ben, ik ben weliswaar van Indische afkomst maar ik kan niet Indisch koken en ben ook niet opgevoed in het ‘Indo zijn ‘.

2. Binnen de gemeente Eindhoven zijn er veel projecten in het leven geroepen in het kader van diversiteit. Ze zijn er uiteindelijk allemaal op gericht om mensen van verschillende cultureel-etnische achtergronden prettig samen te laten leven in onze stad. Hoe ziet dat prettig samenleven er volgens u uit?

Een kennis van mij is een Braziliaanse kunstenaar, en hij verbaast zich over de dingen die in Nederland als problematisch worden ervaren. Hij beschouwt het als een mind-set, in Brazilië is iedereen ongeacht waar die vandaan komt gewoon een Braziliaan, en ieder heeft zijn eigen identiteit. Zo heb ik ook een Indonesische kennis die getrouwd is met een Nederlander, haar familie in Indonesië kent verschillende religies binnen het gezin. Haar zus is Moslim en haar moeder is Christen, maar dat is daar helemaal geen probleem. Ik ben in feite tegen generalisering en stigmatisering. Als een persoon iets doet dat niet door de beugel kan, is dat een individuele daad van die persoon. Ik kan mij er aan ergeren als iemand in mijn omgeving een generaliserende opmerking plaatst. Als we de zwaarte afhalen van het anders-zijn en gewoon naar de mooie dingen van de mens als individu kijken, hoeven er geen problemen te zijn. Geniet van elkaars cultuur en eet samen een lekker stukje baklava of appeltaart!

3. En wat moet er in de toekomst allemaal gebeuren, om die doelstelling inderdaad te behalen?

De mooie en fijne stukjes van alle culturen met elkaar delen. Kleurrijke Stad is een goed initiatief, we zijn allemaal Eindhoven. Dat is een andere manier van kijken. Je moet met elkaar durven communiceren, als je iets van een ander niet begrijpt moet je het gewoon vragen en niet in vooronderstellingen gaan leven. De moeite nemen om over de drempel van cultuurverschil heen te stappen. Daarom is het goed om platforms en podia te faciliteren waar mensen elkaar kunnen ontmoeten. Bijvoorbeeld een burendag, hapjesdag, enzovoorts. Je kunt met het sociale kapitaal van Eindhoven allerlei dingen doen, er is heel veel in Eindhoven, maar het is niet altijd zichtbaar. Als burger weet je niet van alle stichtingen en de dingen die ze doen. In plaats van een atelierroute zou je ook een route langs de stichtingen kunnen doen, en op koopzondagen zou je elke keer een bazaar van een andere cultuur kunnen organiseren. Interactie creëren en als stad momenten faciliteren om te ontmoeten en dingen te ruilen.

4. De gemeente, maar ook andere organisaties (bv. Lumens en COC) in de stad houden zich intensief bezig met allerlei thema’s rondom diversiteit. Maar om een stad te creëren waarin mensen op een zo prettig mogelijke manier kunnen samenleven zijn niet alleen deze organisaties aan zet. Iedereen die in Eindhoven woont, zal zijn eigen steentje moeten bijdragen. Wat doet u zelf om de diversiteit te bevorderen?

Ik ben als vrijwilliger aangehaakt bij het thema armoede en sociale uitsluiting. De projecten die ik ondersteun hebben altijd daarmee te maken. Mensen met elkaar verbinden en leuke dingen doen zonder dat het geld kost. Sociale cohesie gedragen door sociaal kapitaal. Zelf heb ik leuke ideeën die ik probeer vorm te geven. Zo ben ik bezig met ‘Closed wallet’, dat onder andere gratis meetings wil organiseren om mensen de gelegenheid te bieden om met elkaar in contact te zijn (gratis “bakkie doen” in het Koffie Huis aan het Vredesplein, vanaf nu elke dinsdag- en vrijdagochtend van 10-12 uur); in augustus was de eerste ‘Bring your own picknick’ in het Stadswandelpark, waarbij iedereen voor twee personen eten meebracht, zodat je één maaltijd kunt ruilen of delen. Verder ben ik bezig met de organisatie van dialoogtafels voor Eindhoven in Dialoog. Allemaal verbindende activiteiten.

Een ander ding waar ik mee bezig ben is het project ‘Voorpret op je nieuwe huis’. Dat idee is ontstaan als reactie op de wijkvernieuwing die de komende jaren gaat plaatsvinden in mijn wijk Oud-Woensel rond het Vredesplein. Omdat in korte tijd veel mensen moeten gaan verhuizen, zal er behoefte ontstaan aan interieur producten en diensten. Het lijkt me daarom een goed idee om een fysieke plek te creëren, een soort ruilwinkel met spullen en ambachten en diensten, allemaal gericht op wonen. Een laagdrempelige ontmoetingsplek in de eigen natuurlijke omgeving, met talentuitwisseling, halen en brengen, een soort wijkvernieuwingsproject. Omdat iedereen zijn huis opnieuw moet inrichten kan daar een hele dynamiek ontstaan, misschien wel een collectieve inkoopvereniging, en we gaan workshops geven waardoor iedereen een beetje woonstylist wordt en daardoor nog trotser wordt op het nieuwe huis.

Wat ik ook geweldig vind is het Open Innovatie Festival. Van 29 november t/m 3 december wordt dit festival gehouden. Een week lang wereldwijd netwerken, een fantastische manier om mensen bij elkaar te brengen en samen oplossingen te bedenken en die vervolgens te delen. Dat is een hele andere manier van denken. Community is hierbij het centrale thema, verschillende wisselende tribes op een wereldwijde creatieve conversatie picknick. De vonkjes en ideetjes voor de stad die ik wil verspreiden staan op www.5Dconcepts.com, dat is mijn website.

5. De speciale vraag die Lucas Asselbergs voor jou heeft is: Je hebt enorm veel frisse, slimme, geestige ideeën, maar zelden werken ze in jouw voordeel, hoe behoud je toch je creativiteit?

Ik kan heel blij worden als anderen blij zijn. Als ik deel kan uitmaken van een groter geheel en als het uitmaakt wat ik doe. Ik hecht helemaal niet aan bezit of status, maar wel aan positiviteit, aan een creatieve stroom, aan talenten, en bovenal aan het leven zelf. Ik houd erg van schrijven, creatie is een stukje onsterfelijkheid. Het grootste geschenk vind ik de wederzijdse energie tussen mensen, dat is als een mooie regenboog. Ik heb een bijzondere levenswandel gehad, ik heb zowel in weelde geleefd als in armoede. Van bijstandsmoeder, waarbij ik van een paar gulden per dag moest leven, tot zo vaak uit eten als ik wilde en weekendjes zeilen en wonen in een vrijstaande woning. Persoonlijke ervaringen zijn echter voor iedereen gelijk. Dan begrijp je waar het echt om gaat in het leven. Het gaat erom hoe je zelf met je situatie omgaat en welke lessen je daaruit kan leren. Groot genieten van kleine dingen is mijn devies. En het is veel interessanter om met leuke dingen bezig te zijn dan met ellendige dingen; door je situatie te accepteren en te kiezen voor de fijne dingen die er echt toe doen in het leven, kom je in een andere flow. Leven in het NU, liefde, respect, mensen accepteren, meer is er niet als oplossing.

6. Dit interview is de laatste editie in deze serie. Wat zou je ter afsluiting de Eindhovense bevolking mee willen geven in het kader van Diversiteit?

Ik zou ze willen vragen een andere bril op te zetten waarmee ze voorbij de cultuurverschillen kijken naar de mens als mens. Teruggaan naar het mens-zijn van de ander en jezelf, als Eindhovenaren. En vanuit die positie, het eigen mens-zijn, de ander benaderen en in dialoog durven gaan. Ook genieten van de stad en van elkaar, actief deelnemen aan leuke initiatieven. En zichtbaar maken wat er is, want er gebeuren veel mooie dingen in Eindhoven. Stap uit je eigen comfortzone, uit je eigen tribe, en ga de ander opzoeken.

Reageer, maar met respect.