I survived Xmas 2010

My Happy Black Xmas Tree

Het zou een kerst worden als alle andere, weinig verplichtingen, gezelligheid en hopelijk vol spontane acties.

Op kerstavond was er nog het grote familiediner. Dat was top verzorgd door mijn broers, schoonzusjes, zus en zwager. Super gegeten en fijn gezelschap in mijn nabijheid. Er zat ook een minder fijn randje aan de avond. Een pijnlijke randje. Ik hoop dat we elkaar weer tegenkomen, net als vorig jaar met oudjaar, wetende van binnen dat het eigenlijk wel goed zit, maar niet weten hoe we dat vorm kunnen geven. Ik blijf gewoon goedendag zeggen. No matter what. Koppig zijn en doen en blijven dient tot niets. Wat is dat er zo pijnlijk is dat ik er niet voluit over kan schrijven? De radiostilte tussen mijn dochter en mij.

Ik was redelijk op tijd thuis maar kon de slaap nog niet vatten. Want kwam toch nog thuis met een soort van kutgevoel. Na twitter whatsapp en facebook is er ook nog de telefoon. Fijn dat ook ik soms bemoedigende woorden mag ontvangen van mensen die snappen of proberen te snappen hoe dat voelt – radiostilte. Ik ging gezien de situatie redelijk opgewekt in mijn bedstandjedrie liggen en viel met een domme film toch nog in slaap.

Eerste kerstdag. Ik voel me melancholisch en laat het jaar in vogelvlucht aan mij voorbijgaan. Mooie en niet mooie momenten. Veel liefde, nieuwe vriendschappen, prachtige gekke dingen beleefd, veel gegeven en zeker ook ontvangen. Eigenlijk als ik naar mijzelf kijk een topjaar, waarin veel ruimte was voor nieuwe dingen. Vooral ook een hernieuwde kennismaking met mijzelf.

Er was ook veel verdriet afgelopen jaar. Breuk met een van mijn grootste liefdes uit mijn leven. Terug naar zíjn grote liefde. Mijn boosheid zat verscholen onder een warme en liefdevolle deken van begrip. Leuk bedacht, maar het werkelijke begrijpen kwam pas later en daarna toch nog de boosheid. Oprechtheid en respect wegen zwaar in mijn lijstje van normen en waarden. Ik voelde mij aangetast in mijn mens-zijn. Een “hoe kan dit nou zo op deze manier” mail ontglipte mij 2 maanden geleden in een bui van “ik wil gerechtigheid” en de oorlog zoals dat vaak gaat tussen ex-en was een feit!

Na een zo goed als doodsbedreigende mail terug, volgde er radiostilte en was er een toevallige ontmoeting bij de supermarkt. Een ontmoeting van totaal negeren.  Suf en hoe hardvochtig kan een mens zijn. Gezien de bedreiging voelde ik mij niet geroepen om spontaan gedag te zeggen.

Naarmate de tijd voortschrijdt voelde ik mij sterker en sterker en raakte steeds meer overtuigd dat ik zo niet ben, geen viswijf, geen jankerd, geen zeurdoos, geen bedelaar voor liefde en aandacht. Wel voelde ik mij de bedrogen ex die zich heeft laten gebruiken in een spel van twee andere geliefden. Maar het klopt. Wat ik altijd al voelde, hij is thuis. Dat is goed, zo voel ik het echt. En ik kan na 2.5 jr mantelzorger zijn, financiële sponsor en heftige drama’s terug naar mijn eigen leven. Die was altijd al zoals ie was. Prima en niks mis mee; vol gezelligheid met hier en daar een stukje chaos.

EL na een ochtendje mindfucken - mmm zie er best goed uit eigenlijk

Terug naar die 1e kerstochtend. Iets moest me nog van het hart, geen zin meer in boosheid, boos doen en boos zijn. Ik smste dat en begreep na het antwoord dat wat donker is soms donker blijft. Ik gunde vanuit mijn eigen oprechtheid, verlichting, gezondheid, liefde en geluk, maar soms kiezen mensen voor hypocrisie. Gooien deuren dicht voor enige vorm van communicatie en proberen je klein te maken. Zelf spreken zij de wens uit voor vrede op aarde, terwijl ze zelf dat niet kunnen waarmaken, dat is ware armoede. Sterkte? Ja, zeker, maar dan andersom. Pity you.  Het overviel me, als je zo van iemand gehouden hebt, hoe kun je je dan zo vergist hebben in iemands ware aard. Ik was verdrietig, boos, voelde me machteloos… geen goed begin van de kerst. Na een ochtendje mindfuck heb ik me letterlijk hervat en op pad gegaan naar mijn eerste kerstdate.

Ik heb alsnog een hele fijne kerst gehad; met mijzelf en vooral ook met anderen. Warmte en vriendschap ontvangen in een weekend vol waardevolle momenten. Hilarisch, emotievol en veel gezellighei met Glühwein als rode draad.

BYO Xmas in het KoffieHuis - delen!

Wat vooral mooi is, ik heb kerst gevierd met mensen die ik een jaar geleden nog niet kende. Eentje via via en aangewakkerd door contact via social media. De ander via twitter maar zwaar doorgezet naar offline life. En een van de projecten die ik steun bracht met een Kerst-inn mensen uit de buurt  bij elkaar. Allen met een verhaal, mensen zoals jij en ik, met goede intenties. Iedereen had wat lekkers meegenomen. Delen wat je hebt! Kerst zoals ik het voor mijzelf gewenst heb.

(mede dankzij ook het half uurtje karaoke met buurtkinders een groot succes uiteraard)

Ik dank al deze kersthelden, want dat waren ze voor mij!

Nu ben ik weer thuis en ben ik dankbaar voor ook zoveel moois dat afgelopen jaar op mijn pad is gekomen en de wederkerigheid die ik daarin vind.

Yeah I survived Xmas 2010 – de t-shirts komen er aan!

kerstdate 1 - sprookjesfilms

kerstdate 2 - Southpark & ComedyCentral

11 gedachten over “I survived Xmas 2010

  1. JoefMarloes schreef:

    Lieve sterke Elluhzelluf,
    Mooi mens dat je bent!
    Wat is onrecht, boosheid vaneen ander en hypocritie moeilijk te accepteren! Waarschijnlijk overbodig te zeggen: blijf (bij) jezelf! Zeggen ze ook tegen mij (makkelijker gezegd dan gedaan…..). Maar uiteindelijk is dat de enige manier om zelf goed in de spiegel te kunnen blijven kijken……
    Ik wens je een mooie jaarwisseling en een prachtig liefdevol 2011! We drinken er snel eentje op samen!!

    Liefs,

  2. Betty schreef:

    Meiske meiske toch, wat kunnen anderen je toch een verdriet aandoen. Weet dat hij met zichzelf moet leven. Eens beseft hij wel wat hij heeft gedaan. Karma enzo.. En zo niet, lekker belangrijk! Jij bent de belangrijkste persoon in je leven en je weet dat je een goed mens bent. Een goed, gek, lief, betrokken mens. Zo zouden er meer moeten zijn. En die radiostilte? Ik hoop dat die verbroken wordt volgend jaar, je verdient het!
    Betty X

  3. Gisèle schreef:

    Oh El, ik kan gewoon niks bedenken om tegen je te zeggen dat beter is dan wat je zelf hebt geconstateerd, je bewust van bent geworden.
    Ik herken in jou veel van mezelf: gewoon doorgaan ondanks alles. Anderen noemen dat sterk, ik vraag me dan altijd af: wat moet een mens anders?
    Ik hoop zo dat de radiostilte verbroken wordt komend jaar. Je verdient het gewoon!
    Heel veel liefs en dat je nog heel veel helden op je pad mag tegenkomen! X

  4. Gisèle schreef:

    Oh El, ik kan gewoon niks bedenken om tegen je te zeggen dat beter is dan wat je zelf hebt geconstateerd, je bewust van bent geworden.
    Ik herken in jou veel van mezelf: gewoon doorgaan ondanks alles. Anderen noemen dat sterk, ik vraag me dan altijd af: wat moet een mens anders?
    Ik hoop zo dat de radiostilte verbroken wordt komend jaar. Je verdient het gewoon!
    Heel veel liefs en dat je nog heel veel helden op je pad mag tegenkomen! X

  5. Sanne schreef:

    Lieve lieve El.

    Lig ik hier middenin de nacht te snotteren. Om jou. Je verdriet. Maar vooral om jouw giga grote hart en je eeuwig vertrouwen. Ken niemand die zo is, het goede blijft zien. Dat maakt jou uniek. I love you! 2011 zal het jaar van jou zijn.

    Xxxx S.

  6. Martijn Olislaegers schreef:

    Ellen,

    Ik heb grote bewondering voor je, voor het mens zoals jij bent, open, sociaal en goed voor iedereen.. Super zoals jij je opstelt tegenover anderen ondanks alles wat je hebt meegemaakt en nog meemaakt..

    Martijn

  7. Martijn Olislaegers schreef:

    Ellen,

    Ik heb grote bewondering voor je, voor het mens zoals jij bent, open, sociaal en goed voor iedereen.. Super zoals jij je opstelt tegenover anderen ondanks alles wat je hebt meegemaakt en nog meemaakt..

    Martijn

Reageer, maar met respect.