Het enige echte Prinses EL verhaal – een chronologie

Het is allemaal begonnen in 1992 toen ik op het idee kwam een leuk pekske te naaien, een prinsessepak met cape-je en hoepelrok. Mijn papieren kroontje glom in de zon en moest tijdens de carnaval regelmatig vervangen worden. Wat een plezier heb ik gehad toen, hoe ik aan die voetstappen aan de binnenkant van mijn rok kwam, weet ik nog steeds niet. Door mijn opvallende verschijning (of nou ja met 1.50m. ligt dat wat anders) bleven de mensen mij prinses noemen, tot ver na de carnaval. Dat heeft me wel aan het denken gezet, zou ik dan toch van koninklijke komaf zijn?

Het prinses zijn beviel me wel en dat heb ik nog heel wat jaartjes volgehouden, onder aanmoediging van mijn mede carnavalsvierders. Ik heb nog wel wat andere pekskes genaaid, als bloemenvrouwtjes met grasgroene bonten jasje kon ik zo erelid worden bij de hoveniers. en in mijn serveerster pak compleet met servies en theemuts mocht ik in de bediening bij Kluytmans.
Maar dat prinses zijn bleef terugkomen, mijn ware aard bleef zich aan mij opdringen… ondertussen kreeg ik verkering met ambtenaar Jan waardoor ik ook het andere carnaval leerde kennen, niet alleen op het treetje van de Squale gaan staan zingen en drinken, maar ook het bierelfuurke in het stadhuis, het slotbal etc.

1998 Tadaa! “Ik ben prinses EL van ut Lampegat, aangenaam!” het lichtje van Lampegat
De kentering kwam in 1998, een goede collega van mij ging met zijn raad van drie in Striepersgat altijd aan de zwier met zijn eigen medallies. Dat leek mij ook wel wat! In het kader van de geruchten van de mogelijkheden voor een millennium prinses, die het FEC zou aanstellen, dacht ik alvast wat promotie voor mij zelf te maken. Weer een nieuw pekske genaaid, medallies besteld en geknutseld en aldus geschiedde!
Het werd een geweldig carnavalsjaar en mijn naam als Prinses EL was gevestigd.

Ondertussen kende ik Dees al via mijn collega, Cathy, haar schoonzus, via Dees ritselde ik wel eens kaartjes voor het een en ander. Een ander contact voor felbegeerde kaarten had ik zitten bij de Trocadero, de bedrijfsleidster destijds Brigitte (ja de dochter van!).

1999 ‘ut ga nergens um’ was het FEC motto ik zeg: “ut gaot erom da ge gezien wordt!”
Na een solo jaartje, in 1999, vroeg de Steve de vriend van een vriendin of hij met mij mocht carnavallen en blijven pitten in eindhoven. Voor hem heb ik toen het Adje jas genaaid. Steve dacht elke dag dat hij naar huis zou gaan en dronk dus niets, bij het ontbijt in de Schouwburg kwamen we Nicolle en Dees tegen, daarna naar de Stadspav en mijn Adje Steve d’n urste bracht ons daarna perfect met de jeep voor de deur van de Mac op de markt want we hadden honger ! eenmaal binnen hebben we geloof ik wel een uur lang het liedje Hallo Hallo this is your captain speaking… etc. gezongen in de Mac. en erg slap lopen zeveren tegen iedereen en alles. We kunnen stellen dat het erg goed klikte !!!
Op maandag kwam ik die dolle meiden weer tegen, ’s middags podiumcrashen op de markt (eerst bij de deurzakkers, daarna bij Guus Meeuwis, waar ik de stand in was voor de stadsprins want die was niet komen opdagen).
Tijdens het Bierelfuurke toen nog in het stadhuis, kwam ik ze weer tegen met de rode pruiken. Het zat niet echt meer lekker in model, goed verfomfaaid en toe aan een knipbeurt. De dames hadden al met een kapster afgesproken en op de trap van het Stadhuis onder het genot van een biertje, de catering van v Eeghem werden de pruiken professioneel van een boblijntje voorzien. Overbodig erbij te zeggen dat het lied “Dora wa zit oe haar goed vandaag” luidkeels werd gezongen!

2000 Voor het Millenium: “Voor Goei Geluk!”
In 2000 (millenium: droegen Dees en Col rode pruiken) en kregen we contact met dora 3 (Vief) bij het pulle vulle en zijn we toen samen bij de pizzeria gaan eten. Daar heeft vief toen Dora 4, Marjolein geïntroduceerd door te vragen of zij ook kwam eten en toen is het begonnen. Hier vertelden Vivienne en Marjolein ons de geschiedenis achter het ontstaan van het Dora lied wat die carnaval uitgebracht was. Het lied ‘Dora’ van Daew nie zu ‘k daeuw aeuw toch ok nie van Karien Rijnen ging over “wa zit oe haar goed vandaag” en was de inspiratiebron voor onze naam. Vandaar dat de Dora’s altijd pruikjes dragen! de Prinses houdt zelf niet zo van pruikjes, maar wie weet verbazen we de Lampegatters dit jaar???

Sinds deze avond zijn zij de Dora’s. Diezelfde avond hebben we ook heerlijk gesjoelbakt met Anton (vriend van de Borrelbel-dit jaar 2009 Stoere Adjudant).

2001 Een zoet hartje, voor zoete liefde! De gezamenlijke liefde voor ons Lampegat werd voor het eerst officieel samen gevierd.
In 2001 gingen we voor het eerst als clupke op stap en hadden de Dora’s met z’n 4-en oranje pruiken. Voor de gelegenheid had ik weer een nieuw pekske genaaid dat helemaal in kleur was met de als hofhouding omgedoopte Dora’s. Ik werd elk jaar simpel van dat kaartjes geleur dus werd ik lid van de Club 111, sinds dat jaar worden de eerste medallies uitgereikt aan mijn hofdames op zaterdagmiddag tijdens het bitteruurke van de Club 111 in de Danssalon.

2002 Dora Promotion Tour
In 2002 (roze pruiken) was ons clupke erg op onszelf. Een prachtig jaar maar bijna niemand gesproken omdat we aan ons vijven (en met Adje Willem d’n vierde soms zes) al meer dan genoeg hadden. Topjaar!!!

2003 Royal Dora’s, koninklijk, maar nu even niet!
In 2003 werd het clupke weer wat meer op zichzelf aangewezen. Dora 3 (Vivienne) ging een paar maanden op reis (ondanks bijna echtelijke ruzie want wie wil er nou op reis tijdens de carnaval) en Dora 4 (Marjolein) was zwanger en ging Amerika verblijden met haar prachtige zangstem.
Prinses El wilde ook wel eens een jaartje wat meer op de achtergrond en zo werden de Royal Dora’s geboren (paarse pruiken). Zomaar een beetje aan een tafel hangen zonder iets om handen te hebben, vond ik achteraf maar niks. Ik hou toch meer van het individualisme dan het opgaan in een groepsgebeuren. Dus besloot het jaar erop toch maar weer prinses EL te zijn, dat past beter bij me! In dat jaar werden er geen medalliekus uitgereikt.

2004 “Koppijn Kredde Toch” dat spreekt voor zich!
In dat jaar werd ook de eerste medaille uitgereikt waar ook de naam van mijn Hofdames in gegraveerd staat. In 2004 was iedereen weer aanwezig. Dus zelfs een heel weekend pekskes naaien werd ingepland. Op vrijdag de strategie bespreken, op zaterdag naar de Woenselse markt (er is een wereld voor me opengegaan) Die Dora’s zijn erg veeleisend voor hun prinses! Ze willen van alles, maar zelf een pekske naaien ho maar ! “Wel alles in 1 weekend af!!”Het pekske: bodywarmers met coupenaadjes, “wel getailleerd hoor!” emblemen, gave broeken-met glitters!, tasjes, Truikes met split en coupenaadjes, maar dan wel over de kont want anders zien ze dat je een dikke kont hebt… ik heb me slap gelachen… Antoinette hadden we gevraagd als versterking om het patroon te tekenen, want ik kan best een beetje naaien, maar geen ingewikkelde bloesjes zonder patroon knippen! Uiteindelijk was het resultaat heel goed geworden, en zijn er in co-productie nog vele pekskes gemaakt. Ik wil er wel even bij vertellen dat de Dora’s altijd heel goed meehelpen !! Voor Vief hebben we de speciale positieversie gemaakt die was toen in verwachting.

2005 “Inhaken en Doorhalen!” Ons Rommelpot Jaar!
We hebben meegedaan met wel twee nummers aan de Rommelpot!! En heel veel CD’s verkocht. Een muzikaal jaar met heel veel gezelligheid. De moeder van Dora Dees was al in maart 2004 begonnen met het (in)haken van onze rozetjes voor het echte inhaakgevoel! We hebben een mobiele-karaoke set gepimpt en zijn al zingend die carnaval doorgekomen. heerlijke spontane optredens, geweldig!!! het fenomeen Hofcomponist was geboren in de persoon van smartlappenkoning Erik Swennen. (ook trompettist bij de 2dracht)

2006 “Recht van draad, mooier wordt het nooit!”
Toen hebben we van de opbrengst van de CD-verkoop nieuwe pakjes gemaakt! (en die dragen we nu nog, lekker degelijke stofjes van de prinses’ bijbaan in Valkenswaard. Alle CD kopers kregen een meugelijkmoaker label op getagged en hebben wij een heerlijk mooier wordt ie nooit carnaval beleefd! Waarbij we zelfs zijn doorgedrongen samen met de hele club tot in de hotelkamers van de vrouwelijke hofhouding van Prins Akkedeer die getracteerd werden op heerlijk voetmassages!

2007 “Wij zetten alles op onzunnen Kop, wij zegguh: Niks meer aan doen”
Toen waren we lekker diepzinnig met onze reflectiespiegeltjes, en omdat alles op z’n kop stond in Lampegat droegen we elke dag een ander mutsje! We hebben heel veel plezier gehad dat jaar met Prins Diezain, de buurman van Michel en Antoinette.

2008 “Laot oe eige nie gek maoke! wij zegguh: d’r is ZAT !”
In waren we maar met z’n drietjes, Vief is aan het herstellen van de bevalling van twee mooie meisjes. Dus moest er een invaller gevonden worden, we deden een poging tijdens het Federatiebal met een Dora vacaturebank. Maar helaas het was allemaal “net nie Dora”. Verder vele hilarische momenten gehad met al onze carnavalsvriendjes. Ook bij Marjolijn (die inmiddels al op ouderschapsverlof was vanaf 2005) een heerlijk meezingdiner bij Stads samen met een kleine delegatie van de Borrelbelbende. Het Pruikie ruiluh hebben we niet gehaald, evenmin de afsluiting. Maar het was een heerlijk jaar!

Ons motto voor 2009: da hedde en da kredde d’r van! Maor vooruit “Nog inne keer dan!!!”
Tja de roddels zijn mij al vooruit gegaan, maar het wordt inderdaad het laatste jaar dat we deze gekkigheid gaan doen. Ik verheug mij er al op om lekker uit te slapen na een fijne carnavalsdag ipv foto’s te uploaden, medaille stress, label sticker, mutsjes en meer EL en Dora ongemak. Volgend jaar gaan we gewoon weer een biertje drinken! Maar eerst een geweldig LUSTRUMjaar vieren en genieten van de optredens van Koen, ongetwijfeld geweldige Prins en Hofhouding encounters en… mijn eerste echte aanmekaarlul optreden op een officieel diner. Ik ga bij Lady Aida een Dj cursus doen (de DJmix set heb ik al binnen) en volgend jaar wil ik plaatjes draaien op maandagmiddag in de Tent en daar de boel aan mekaarlullen. Nee we gaan dus niet stoppen met carnaval vieren!!! Gewoon anders!

Reageer, maar met respect.