Geraakt

Afgelopen weken door de stad gelopen, dat doe ik het hele jaar al, maar nu in een rood jasje met een bos rozen op mijn arm en flyers in de hand. Ons campagneteam is deur aan deur gegaan, daar kun je wat van vinden, maar wij zijn graag tussen de mensen in hun eigen leefomgeving. De kwetsbaarheid van de stad zie je dan pas echt. Een afgebrande struik in de voortuin, kapotgeslagen deuren en gebarsten ruiten, dode planten op de vensterbank, rommelige voortuinen; dat is ook Eindhoven dus. Beelden die op je netvlies blijven staan.

 

Afgelopen zondag ging ik na zo’n dag naar de Feelgoodmarket op Strijp-S.Maar liefst vier hallen vol met allerhande spullen die duurzaam of lokaal geproduceerd zijn. Eindhoven is er gek op want het is er mega druk. Jonge gezinnen op zondagmiddag die zichtbaar genieten en veel blije mensen die in de rij staan voor een glas wijn of een hip biertje. Wat een contrast met het schraal bestaan dat ik eerder die middag zag. Toen ik zelf ook met mijn gezicht in de zon stond en met Eindhovense ‘bekende koppen’ over mijn mogelijke politieke carrière sprak merkte ik wat een ver van je bed show de politiek is voor sommigen. Maar wat nog erger is dat zij geen weet hebben wat er drie kilometer verderop afspeelt, dat andere Eindhovenaren het zondagmiddag-gevoel heel anders ervaren.

Gisteren was ik weer op pad en sprak een vrouw die al sinds dat ze met haar echtgenoot getrouwd is voor hem zorgt. 40 Jaar lang leeft zij voor haar man, samen in een cocon van verzorgen, er uit halen wat er nog in zit tussen de muren van hun huis. De vrouw zag er goed verzorgd uit, haar stem klonk optimistisch, maar er was ook wanhoop in wat ze vertelde. Geen vangnet, geen eigen kinderen, geen uitzicht op een ander leven, geïsoleerd leven en flink gedoe met ‘tig aanvragen en evenzovele afwijzingen. Ik wees haar op ondersteunende stichtingen die actief zijn in de stad en nog de mogelijkheid gebruik te maken van het PvdA ombudsteam. Ik sprak haar bemoedigend toe, gewoon een onbekende zeggen wat je voelt en wat je denkt  Wat een krachtige vrouw en wat een onvoorwaardelijke liefde voor haar man. We namen afscheid, haar stempas had ze al langer geleden weggegooid, maar daar ging het ook even niet om. Gewoon echt contact maken met elkaar. Een vrouw van mijn eigen leeftijd. Geraakt en met vochtige ogen belde ik aan bij de volgende deur…

Campagnevoeren, daar kun je wat van vinden, elke partij en kandidaat doet dat op zijn eigen manier. Mijn partij heeft afgelopen weken ,meer dan 20.000 mensen gesproken! Door weer en wind, kilometers lopen, mensen met blije en zeker ook boze  gezichten aan de deur. Uitnodigingen voor bakkies koffie en echte vragen die gesteld worden.  Juist dit soort ontmoetingen en nog zoveel andere mini-gesprekken die ik mocht voeren afgelopen weken, maken van mij een dankbaar mens die nog meer gemotiveerd is om keihard haar best te gaan doen!

7 gedachten over “Geraakt

  1. Jurgen Vermolen schreef:

    Mooi stuk Ellen, Ik hoop van harte dat als straks het raadswerk je “opslokt”, je ook nog tijd weet vrij te maken om een keer in de zoveel tijd langs de deuren te gaan. Daar kom je zoals je schrijft de mensen en de verhalen tegen, waar we ons voor in moeten zetten. En het zet ons eigen leven en problemen direct weer in een ander daglicht. Ik heb alle vertrouwen in je, ook al zal mijn stem aan een ander ten deel vallen.

  2. Karin Hemerik schreef:

    Lieve Ellen,je bent een kanjer!Dat was je en dat blijf je!CHAPEAU!!!

  3. 5D schreef:

    Hi Jurgen, jammer dat je stem niet naar mij gaat, maar jouw kennende is dat iemand die het ook verdient! Het mooie van raadslid zijn en als volksvertegenwoordiger gekozen te worden. Je staat midden in het leven en wat je daarin tegenkomt mag je gebruiken bij je raadswerk. Natuurlijk ligt het helemaal aan jezelf hoe je dat invult, maar wie mij kent weet dat ik veel mensen ontmoet en altijd probeer echt in contact te zijn. Het zou raar zijn daar nu ineens mee te stoppen. Wat ook fijn is dat mensen me nu al weten te vinden en vragen stellen die er toe doen en dat terwijl ik nog niet eens raadslid ben! Ik denk wel dat ik tijd vrijmaak, een stad helpen besturen vanachter het bureau werkt gewoonweg niet.

  4. Jeanette schreef:

    Mooi liefde vol en begrijpend zoals je dat doet , je integriteit zal vele stemmen brengen morgen ……Ik heb heel veel respect voor je .

  5. Inge schreef:

    Lieve Ellen, prachtig geschreven. Zoveel gevoel en zoveel puurheid, erg mooi. Succes morgen en tot snel ziens!
    Groetjes Inge

Reageer, maar met respect.