Eindhoven de sociaalste?

Op Facebook schreef ik een bericht (geïnspireerd door de website van Vluchtelingen in de knel) en riep mijn ‘FB matties’ op iets positiefs te schrijven onder de reacties van de zogenaamde reaguurders op de website van het Eindhovens Dagblad. Laat zien dat Eindhoven sociaal is!

Mijn maag draait om als ik alle reacties lees die mede-Eindhovenaren plaatsen als reactie op de ED krantenartikelen over de komst van 700 mensen in nood.
Deze week hebben wij in Eindhoven de vrijheid met elkaar gevierd. Remember September. Een afschuwelijke oorlog die mijn leeftijdgenoten gelukkig nooit hebben meegemaakt. Maar voor deze asielzoekers was het dagelijkse kost, zij zijn gevlucht uit hun land en niet voor niets! Laten we een tegengeluid horen samen! Ik nodig je uit om een positief bericht te plaatsen onder al die nare berichten.

Ik gun deze mensen in ieder geval een stukje rust en stabiliteit na alle ellende die ze al hebben ondergaan.

Waarom? Afgelopen vrijdag was ik op een symposium bij ‘Vluchtelingen in de knel’. Rene Bruin van UNHCR vertelde over de actuele situatie van vluchtelingen. Schrijnende verhalen over de erbarmelijke situaties waarin ze verkeren, nadat ze eenmaal in de ‘veilige landen’ zijn aangekomen. Daar word je stil van. Op weg naar een hopelijk betere toekomst, maar ‘vrijheid is niet vanzelfsprekend’.

Vluchten doe je nooit voor je plezier. Je vlucht voor je leven. Ieder mens heeft het recht om te vluchten en om op een veilige plek asiel aan te vragen. Zij zijn alles kwijt.
Na aankomst gaan ze in detentie, als een misdadiger opgesloten. Tot voor kort gingen ook kinderen in de gevangenis, nu gaan ze naar een gesloten gezinsopvang. De status vluchteling is niet zo snel vastgesteld, dat kan maanden duren. Heb je geen reisdocumenten dan is je situatie nog erbarmelijker en vol onzekerheid.
Eenmaal opgevangen in een AZC leven zij ook hier vaak lang in onzekerheid en zijn beperkt in hun mogelijkheden. Zij mogen niet werken, niet studeren. Vaak gescheiden van familie, kinderen en vaak zonder enige bezitting. Bovendien kunnen zij niet terug naar hun eigen land. Het is geen leven als je nergens een toekomst kunt opbouwen. Een onzekerheid die soms jaren kan voortduren. Een strijd tegen bureaucratie, geen zicht op zekerheid op een veilige toekomst. Deze mensen kampen met een groot verlies en daarmee gepaarde trauma’s. Een diepgewortelde pijn die ze altijd bij zich blijven dragen, ongeacht hoe hun toekomst er uit gaat zien.

In de brandhaarden van de wereld is er niet alleen sterfte door oorlog, maar zelfs in de hulpkampen sterven de mensen nu van de honger. Het is niets dan humaan om deze landen te helpen bij de vluchtelingenproblematiek. Mensen zoals jij en ik, gewone burgers, die niet gevraagd hebben om een oorlog.

Ik vind het een goede zaak dat Eindhoven haar verantwoordelijkheid neemt en deze mensen in ieder geval een bed, een bord eten en een dak boven het hoofd biedt. Dat is toch het allerminste dat we voor ze kunnen doen. Eindhoven de sociaalste!

Er zijn gelukkig ook mensen die zich wèl het lot van mensen in nood aantrekken en ook tussen mijn volgers op Facebook zijn er mensen die het niet zien zitten. Een interessante berichtenwisseling volgde.

 

 

Reageer, maar met respect.