Een kerstverhaal – het meisje met de smartphone

Er was eens…
een klein meisje van 1.50m met grote bruine ogen, ze had weinig geld, geen baan, woonde in een volksbuurtje in een kabouterhuisje..

Ooit was ze een mondaine dame met een leuke auto, goede baan en geld in overvloed. Ze ging weekendjes weg  en maakte lange reizen naar andere continenten. Was een graag geziene gast op borrels en etentjes.

Het leven heeft soms andere plannen en zet gebeurtenissen en mensen op je pad. Zo ook met het meisje… overtuigd van haar talenten waagde ze het er op en besloot haar succesvolle onderneming uit te bouwen en zette haar carrière aan de kant. Na een lange vakantie zou ze er helemaal voor gaan!

Maar haar gezondheid gooide roet in het eten. Ze besloot orde op zaken te stellen en tijd te nemen voor haar herstel voor ze verder ging met haar carrière als ondernemer. Het was een moeizame weg gehinderd door vele blokkades. Lef en moed maakten plaats voor angst en paniek. Met een absoluut dieptepunt eind 2009.

Daarnaast had het meisje jaren in een isolement geleefd. Ze had een complexe relatie, waar ze in gevangen zat, ze zorgde voor een zieke man en ging daarmee over haar grenzen. Ze hield steeds minder vrienden over. Maar de man bevrijdde haar door een andere weg in te slaan.  Het meisje stond alleen … was verdrietig, maar begreep waarom.

Dat was eind 2010; ze vierde die kerst sober, maar met lieve mensen, gewoon op de bank met de tv aan. Niks bijzonders, maar toch heel speciaal want eigenlijk kende ze die mensen nog maar kort. Ze had ze leren kennen via social media. Met twitter als voornaamste platform. Ze twitterde er op los, over haar onzekerheden, de stappen die ze zette, deelde stukjes van haar leven.

Een jaar verstreek en in dat jaar leerde ze die mensen nog beter kennen en deed veel leuke dingen… maar sommige dingen gingen echt niet meer.  De reserves waren op; de pot leeg. Soms kwam er een klusje voorbij waar ze wat extra’s mee kon verdienen. Tosti’s bakken, soep serveren als vrijwilliger bij een festival.

Dan wilde ze even ‘normaal’ zijn, een keertje tracteren op een drankje, dansen, uit eten gaan, een nieuwe blouse kopen. Even dat gevoel hebben dat zo vertrouwd was. Gewoon geld in je portemonnee hebben en dat het niks uitmaakt wat je uitgeeft.

Om haar schouders hangt een zwarte jas die ze van een aardige mevrouw had gekregen. Ze had al lang geen kleren meer gekocht, leefde op een minimaal budget en daarom kreeg ze vaak kleren van mensen, die vele kilo’s waren afgevallen. Of gewoon omdat ze het niet meer mooi vonden. Vaak via twitter met een DM. Het meisje was er altijd dankbaar voor. Zo zag ze er toch nog leuk uit, ook al waren het afdankertjes van anderen. Er is zoveel om dankbaar voor te zijn, weet ze… geen geld hebben is lastig, maar zorgt niet voor het echte geluk waar het om gaat in het leven.

Dat weet ze nu als geen ander en daarom organiseert het meisje soms iets waarbij mensen iets leuks kunnen doen, zonder dat het geld kost. Waardoor mensen weer een beetje gelijker worden, blij worden van simpele en eenvoudige dingen in het leven. Goed gezelschap, een mooi gesprek, nieuwe contacten; die achteraf waardevol blijken te zijn. Zo is er al veel moois ontstaan afgelopen jaar…

Zelfs haar trouwe harige vriend heeft ze via een bericht op Facebook.

Het is nu kerst 2011. Alles is weer anders.
Ze voelt zich een stuk beter en dankzij aansporingen van haar nieuwe vrienden is ze veel aangegaan. Begint ze haar oude ik steeds beter opnieuw te leren kennen. Durft ze weer. Opnieuw heeft er een kentering plaatsgevonden. Angst en Paniek hebben deze keer plaats moeten maken voor Lef en Moed. Ze durft het aan. Ze gaat er weer voor.

Ergens begint het… met een vonkje? Of gewoon met een berichtje via twitter op een smartphone!

ps De spreekwoordelijke schoorsteen gaat vast en zeker ook weer roken komend jaar.

10 gedachten over “Een kerstverhaal – het meisje met de smartphone

  1. Naima schreef:

    Ontzettend mooi kerstverhaal, geschreven door een mooi meisje die beseft dat ze niet alleen de hoofdrol heeft, maar óók de schrijver, regisseur en toeschouwer is! En het verhaal wordt mooier en krachtiger en zal velen inspireren.. see you soon Brown Eyes..
    Knuffel van Naima

  2. Sabrina schreef:

    Ik ben blij dat ik dat meisje ken! Het is een eer… Je bent een voorbeeld voor anderen: je moed, je dankbaarheid, je oprechtheid en je enorme grote hart! Bedankt dat jij El bent..

  3. Sanne schreef:

    Ellebel, ik ken je nu bijna 2 jaar en zie stappen vooruit, opzij of terug. Niet alles gaat zoals je zou wensen, helemaal niet. Maar jouw rotsvaste geloof in goed doet, goed ontmoet siert je enorm. Ondanks de beperkingen die je leven je oplegt ga je door. Wat nou beperking? Creatief denken! Geluk halen uit andere zaken. Klaar staan. Af en toe afschakelen. Hulp aannemen!
    En alle zeik die je tegenkwam, het heeft je geleid tot waar je nu bent. Op de vooravond an een nieuw begin. Letterlijk en figuurlijk. In 2012 stap je niet alleen n nieuw jaar in maar ook n nieuw huis. Wellicht n oude jas onde schouders maar met n fris hoofd.
    Wat je ook doet, ik hou van jou om wie je bent! Onbevangen en t goede ziend! En we weten ook dat tranen blijen komen, op z’n tijd. Tranen van woede en onmacht maar ook uit ontroering. Let them
    Xxx

  4. joyce schreef:

    Heej lieve El..Wat een mooi en lief verhaal. En wat een fijn happy end! Ik twijfel er dan ook niet aan dat jij het wel gaat maken in 2012! X

  5. Kelly schreef:

    Lieve Ellen, gewoon dank voor wie je bent! Respect voor jou, veel geluk in je nieuwe huisje en .. heel veel geluk gewoon altijd, niet alleen voor volgend jaar. Niet meer terugkijken > alleen maar vooruit! *TimeForNewBeginnings* X Kelly

  6. Gerda Linssen schreef:

    Lieve Ellen,
    nog ken ik je maar uit Sociale Media en verhalen van Willem. Al wat ik lees, hoor en zie,
    boezemt me respect in. Je openheid, je delen van angsten en kansen en je gaan voor het samen.
    In 2012 wil ik je graag persoonlijk leren kennen en met jouw positieve inzet komen de resultaten zoals jij die wenst ook zeker.
    Een goede afsluiting van 2011 en een schitterende start van 2012,

    Gerda (en Willem @Hermandaddy)

Reageer, maar met respect.